“Maar bij nader inzien is het doorbreken van referentiekaders het enige zinnige wat je als regisseur met 'De toverfluit' kan doen. Tenminste als je het gevoel van 'been there, done that' wil vermijden. Hermann houdt die filosofie consequent vol.”

“In wezen vat Hermann met zijn aanpak ook de geschiedenis van 'De toverfluit' samen. Kilometers boeken zijn er geschreven over de betekenis van het werk van Mozart en van zijn librettist Emanuel Schikaneder. (...) De waarheid is dat het libretto langs alle kanten rammelt, in de zin dat tijd en ruimte door elkaar worden gehaspeld. Hermann geeft dat perfect weer in de scenografie.”

“De Tsjechische dirigent Tomas Netopil houdt met het orkest een strak tempo aan dat nooit de subtiliteit van de muziek in de weg staat. De cast is in zijn geheel bijzonder goed bij stem. Er wordt prima geacteerd met een speciale vermelding voor Josef Wagner als Papageno. Hij vertolkt de erg fysieke rol (klimmen en springen) met verve.”

“De Vlaamse Opera heeft met deze 'De toverfluit' niet voor de gemakkelijkste weg gekozen. Maar om een zo vaak gespeelde opera opnieuw uit te vinden, is moed, durf en originaliteit nodig. Die proeven worden in Antwerpen met glans doorstaan.”