“Het lijkt wel archetypisch Latijns-Amerikaans: de gesloten dorpsgemeenschap, de mechanismen van machismo, gekrenkte eer en wraak. Maar het valt op dat de makers allerminst de couleur locale opzoeken. Rumor wordt in het Duits gezongen, wat al wat afstand schept. Daarnaast zijn de vijftien scènes in een vernuftige structuur georganiseerd. Het tijdsverloop springt heen en weer tussen flashbacks en de gebeurtenissen na de ontdekking van het lijk. Bovendien wordt een aantal scènes simultaan gebracht. (...) Het is een interessante theatrale variant op de split screen-techniek in de film.”

“Christian Jost is duidelijk een vaardige componist, die met groot gemak een imposante orkestklank kan opbouwen.”

“Dirigent Martyn Brabbins zweepte het orkest passioneel op en het ensemble, met rollen voor vertrouwde namen als Michael Kraus en Wernern Van Mechelen, gaf vocale glans aan de muziek. Bijzonder sterk was de prestatie van de jongen tenor Florian Hoffman in de rol van Ramón, die beschikt over een soepele stem en een sonoor timbre.”