“Alva's bijnaam 'IJzeren Hertog' werd in de ijzersterke productie van Carlos Wagner alle eer aangedaan. Deze Alva, over zijn hele lijf getatoeeerd en met vele piercings her en der, was een vervaarlijke bullebak van het patserigste soort. Fantastisch gezongen ook nog door de geweldige Roemeense bariton George Petean. Vooral zijn scène en aria aan het begin van het derde bedrijf - een van de substantieelste stukken die Battistelli had moeten componeren - was van ongehoorde klasse.”

“Die [Battistelli] componeerde gewoon in zijn eigen moderne idioom, en dat met opmerkelijke mooie resultaten. Ook het hele slot van de opera was van zijn hand en zo eindigde die nu heel vreemd en luguber met slechts in de verte een echo van de oude Donizetti. Dirigent Paolo Carignani wist beide idiomen met het orkest en het grootse koor mooi bij elkaar te brengen. Het botste ruw, en toch was het naadloos.”

“De verzonnen driehoeksverhouding tussen Alva, de dochter van graaf Egmont (een zinderend mooie Rachel Harnisch) en Alva's verloren zoon Henri de Bruges (fantastisch gezongen door Ismael Jordi) kwam muzikaal geweldig uit de verf. Dat 'Le duc d'Albe' op deze manier nieuw leven werd ingeblazen, is een flinke opsteker voor de Vlaamse Opera. Mooie operahistorie met een prachtige eigentijdse laag.”