Patrick Fournillier

  • Copyright Vlaamse Opera / Annemie Augustijns

    Patrick Fournillier in Les Pêcheurs de Perles (Seizoen 2006-2007)

  • Copyright Vlaamse Opera / Annemie Augustijns

    Patrick Fournillier in Ariane et Barbe-Bleue (Seizoen 2004-2005)

Biografie

De Franse dirigent Patrick Fournillier werd bekend bij pers en publiek in 1986 wanneer hij Emmanuel Krivine verving voor Il Corsaro van Verdi in de Arena van Nîmes. Als muziekdirecteur van het Orchestre de Saint-Etienne stond hij in 1988 aan de wieg van het Festival Massenet waarop weinig bekende werken van de componist weerklinken. Zo dirigeerde Patrick Fournillier er de opera’s Amadis (de opname hiervan kreeg een Orphée d’Or in 1990), Cléopâtre, Esclarmonde, Panurge, Le Cid, Grisélidis (eveneens opnamen, bekroond met de Orphée d’Or, 1994) en de cantate La Vierge. Hij toont daarnaast ook bijzondere interesse voor weinig gespeelde of vergeten Franse opera: werken als Aubers Manon Lescaut (liveopname in de Parijse Opéra-Comique), La Muette de Portici, Postiljon de Longjumeau van Adolphe Adam en Sapho, de eerste opera van Gounod, heeft hij gedirigeerd en/of opgenomen. Patrick Fournillier heeft zich op die manier geprofileerd als specialist van Franse opera en van Massenets oeuvre in het bijzonder. Met dit repertoire was hij ook meermaals te gast in het buitenland. Zo werd hij door Riccardo Muti uitgenodigd voor La Muette de Portici op het Festival van Ravenna en voor Massenets Manon in de Scala van Milaan. Patrick Fournillier is vandaag tevens muziekdirecteur van het Symfonisch Orkest Toscanini in Parma. In die hoedanigheid heeft hij zich bijzonder geëngageerd voor de viering van het Verdi-jaar 2001 in Italië. Zo dirigeerde hij Rigoletto, La Traviata en Il Trovatore in Ravenna en wijdde hij een programma aan onuitgegeven sacrale muziek van Verdi in Busseto. Sindsdien geldt hij meer en meer als specialist van het Italiaanse operarepertoire. Patrick Fournillier stond aan het hoofd van tal van gerenommeerde buitenlandse orkesten zoals het Orchestre de la Suisse Romande, het Chamber Orchestra of Europe, het BBC Symphony Orchestra, het Tsjechisch Filharmonisch Orkest, Le Nouvel Orchestre Philharmonique de Radio France, het Symfonisch Orkest van Praag, het Filharmonisch Orkest van Warschau en een rits operaorkesten. Opmerkelijke producties waren o.m. Thaïs (Massenet) in de Opera van Cairo (in het kader van het jaar ‘97 France-Egypte), de creatie van Hans Werner Henzes nieuwe versie van Undine in de Scala van Milaan en Massenets Hérodiade in de Opéra de Saint-Etienne dat door pers en publiek bijzonder enthousiast werd ontvangen. Patrick Fournillier was reeds te gast in het Concertgebouw in Amsterdam voor een concertante uitvoering van Leo Delibes’ Lakmé, in Oslo met Dialogues des Carmélites, Carmen en Thaïs; in Seattle (V.S.) met I Paggliacci/ Cavalleria Rusticana, met Lucia di Lammermoor in de Deutsche Oper te Berlijn, Don Quichotte en Carmen in Turijn, Carmen en La Fanciulla del West in Zürich, Don Giovanni, Carmen, Dialogues des Carmélites, Un Ballo in Maschera, Il Barbiere di Sevilla en Faust in Saint-Etienne en Médée (Cherubini) tijdens het Festival della Val d’Orcia in Martina Franca. Het seizoen 2004-’05 voerde Patrick Fournillier naar de Festivals van Bratislava, Ravenna en Brno, naar de Deutsche Oper Berlin voor Rossinis Semiramide, de Opera van Zürich voor Faust en Coppélia, Verona met een Russisch programma en Oslo voor La Traviata. In januari 2006 dirigeerde hij Werther in Nice met het roldebuut van Rolando Villazon, gevolgd door diverse engagementen in Italië (Rigoletto, I Capuleti e i Montecchi, Il Trovatore), Aida in München en Mannheim en in Oslo Carmen en Rigoletto. Patrick Fournillier realiseerde diverse opnamen, o.a. Franse opera-aria’s met sopraan Natalie Dessay en het Orchestre Philharmonique de Monte-Carlo (EMI), een opname die in 1997 de ‘Grand Prix du Disque’ won. In de Vlaamse Opera dirigeerde Patrick Fournillier een concert met muziek van César Franck en Ernest Chausson, Werther in een productie van Willy Decker, de herneming van Les Contes d’Hoffmann, de concertante uitvoeringen van Dukas Ariane et Barbe-bleue en van Les Pêcheurs de Perles.

 

Werkte in het verleden mee aan

  • Jules Massenets Werther is een hoogtepunt uit de Franse operageschiedenis. De Vlaamse Opera brengt dit meesterwerk in een regie van...
  • Het leven en werk van Ernst Theodor Amadeus Hoffmann kon alleen maareen kaleidoscopische, fantastische opera opleveren. Verschillendeverhalen van de Duitse romantische schrijver en componist,...
  • La délivrance inutile , zo luidde oorspronkelijk de ondertitel van  Ariane et Barbe-Bleue , het stuk dat Maurice Maeterlinck van...
  • Passie en een rijk coloriet, die elementen bewonderde Hector Berlioz het meest in de opera die de vijfentwintigjare Bizet in nauwelijks drie maanden tijd...
  • Turandot is als het negatieve aspect van het moederarchetype en de opera als de projectie van deze gevoelens door Puccini’s anima.
    ...