OORSMEER / Starend meisje

  • Copyright Vlaamse Opera / Annemie Augustijns

Intro

OORSMEER / Starend meisje

Vanaf 10/11/2012 in Gent

Starend meisje is een beeldend concert waarin met muziek en filmbeelden verhalen worden verteld over ongewone droomachtige spookwezentjes waarvoor inspiratie werd gevonden in Tim Burtons gedichten.  Kleine miniatuurvertellingen over excentrieke kinderen die als verschoppelingen opgroeien. Een schitterende driekoppige band bezingt de personages en hun lotgevallen.
 De muziek van zangeres Aline Goffin, toetsenist Joris Caluwaerts en slagwerker Frederik Meulyzer en componist Jan Van Outryve, treedt in dialoog met de beeldende wereld van de gevierde Gentse cineaste Nathalie Teirlinck. Haar filmbeelden intrigeren, bevreemden en nemen de toeschouwer mee in een apart universum. In een soms hyperrealistische en geraffineerde stijl filmt ze haar figuren op symbolische plekken waarin de realiteit magische proporties aanneemt.

Een productie van Zonzo Compagnie in coproductie met Kunstencentrum Rataplan en Kunstencentrum De Werf.

Praktisch

  • Vanaf 8 jaar
  • Duur: 45 min
  • Tickets: € 4 / € 6

In de pers

  • 30 okt 2012 - De Standaard

    "Zonzo Compagnie ging te rade bij Burtons dichtbundelThe melancholy death of Oyster Boy & other stories (1997). Geen verzameling happy kinderrijmpjes - wat had u gedacht? Wel poëtische mijmeringen over anders zijn, eenzaamheid en vergankelijkheid. Zonzo Compagnie maakt er een intrigerend beeldend concert met livemuziek en een film van Nathalie Teirlinck."

    "In Starend meisje weerstaat ze slim aan de verleiding om haar taal af te stemmen op Burtons gitzwarte gothic en blijft ze trouw aan haar eigen stijl: jonge jongens en meisjes waren rond in een dromerig daglicht, romantisch, melancholisch maar nooit zonder gevaar."

  • De Morgen

    Vervreemdende onechtheid ****

    "close-ups, het zintuigelijk gebruik van licht en kleur, de soms griezelig perfect-esthetische composities die een vervreemdende onechtheid oproepen. Maar ook de knappe opbouw van de liedcyclus zorgt voor gelijkwaardigheid: beeld en score nemen hoffelijk de vertelling van elkaar over, zonder elkaar te dienen noch te overschreeuwen."  Evelyne Coussens / De Morgen